Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia.

• etykieta, kurtuazja - zbiór norm zachowania, zwyczajów i form towarzyskich (savoir-vivre) obowiązujący w określonej grupie społecznej lub środowisku (np. etykieta dworska - ceremoniał dworski, różny na dworach różnych monarchów). Etykieta może być formalnie ustalona i spisana albo nieformalna, przekazywana ustnie. Etykieta była też częścią obszerniejszych kodeksów (np. kodeks etyczny, kodeks rycerski, kodeks bushido), które poza regułami zachowania określały też obowiązującą członka danej społeczności postawę moralną, dążenia czy sposób myślenia.
• etykieta dyplomatyczna - protokół dyplomatyczny
• netykieta - etykieta obowiązująca użytkowników Internetu.
• etykieta, rodzaj metki przyczepionej do produktu, celem jego opisania
• etykieta zastępcza
• etykieta instrukcji (informatyka)
• etykietowanie, stygmatyzacja - termin z zakresu psychologii i psychiatrii

Ten artykuł został umieszczony na liście stron do przeniesienia do Wikisłownika.
Aby poznać powody umieszczenia go na tej liście i ewentualnie podjąć dyskusję nad pozostawieniem go na Wikipedii, przejdź do strony Artykuły do przeniesienia do innych projektów. Najczęściej w ten sposób oznacza się hasła, posiadające jedynie krótką, słownikową definicję.

• Jeżeli definicja jest słownikowa, można hasło rozbudować, aby miało ono charakter encyklopedyczny. Zobacz Wikipedia:Encyklopedyczność.
• Jeśli słowo jest powszechnie znane, a treść hasła to prosta definicja, zamiast niniejszego szablonu użyj {{ek}}.
• Bardzo wiele wpisów o słownikowej postaci to NPA. Sprawdź w wyszukiwarce internetowej, czy nie popełniono plagiatu, i jeśli tak jest, wstaw szablon {{ek}}.

Lew salonowy - popularne określenie mężczyzny, który bywa “na salonach”, przez co jest obyty towarzysko i atrakcyjny. Posiada standardowy zestaw cech, składających się na ową atrakcyjność: urok osobisty, błyskotliwość, dowcip, elegancję w ubiorze, dobre maniery, szarmanckość, wyszukany gust. Określenie jest używane na ogół w kontekście ironicznym i pogardliwym, jako synonim bawidamka.

Zobacz też

bawidamek, lowelas, femme fatale, bon vivant, hulaka, szaławiła, letkiewicz

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2007-10.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Gafa, faux pas (z fr. “fałszywy krok”, wym. “fo pa”), oznacza nietakt, pogwałcenie niepisanych reguł danej społeczności. To co jest przyjęte w jednej kulturze może być uznane za gafę w innej.

Przykłady

• Kraje afrykańskie: Uścisk lewą ręką.
• Kraje arabskie, Półwysep Indyjski, Bliski Wschód, Azja Południowo-Wschodnia: Pokazywanie podeszew swoich butów albo dotykanie kogoś nimi (równoznaczne z uznaniem kogoś za brud lub pył, ponieważ podeszwami stąpa się po ziemi).
• Chiny: Dawanie komuś zegarka w podarunku. Lokalne przesądy traktują to jako odliczanie sekund do śmierci obdarowanego. Inna interpretacja wyjaśnia, że zwrot “podarować zegarek” to po chińsku “song zhong”, co również może oznaczać “uczęszczać na pogrzeb”.
• Europa Centralna: Podawanie dłoni do uścisku z założoną rękawiczką (nie dotyczy kobiet).
• Europa Zachodnia: Użycie bidetu w roli sedesu (częsta gafa osób po raz pierwszy odwiedzających Europę).
• Indie: Dotykanie jedzenia lewą ręką (w Indiach nie używa się papieru toaletowego, lewa ręka służy do podmywania się).
• Japonia:
  • Kłanianie się wyżej niż osoba starsza lub o wyższym statusie społecznym.
  • Chowanie wizytówki przed przeczytaniem nazwiska
• Polska, Rumunia, Rosja, Słowacja, Czechy, Węgry, Serbia, Estonia: Dawanie komuś parzystej liczby kwiatów. (Parzystą liczbę kwiatów przynosi się na czyjś pogrzeb lub grób)
• Skandynawia: Spóźnianie się. Ludzie w krajach nordyckich zazwyczaj przychodzą punktualnie na umówione spotkania, na autobus itp.
• Szwecja: Noże jako prezent nie są niczym dziwnym, podczas gdy w krajach skandynawskich taki podarunek jest uważany jako “przecięcie przyjaźni”.
• Tajlandia: Stawanie na banknotach albo monetach – jest na nich twarz króla, który jest obiektem czci.
• USA: Rozmawianie na tematy polityczne w przypadkowej rozmowie. W wielu krajach rozmowa o polityce podczas rozmów towarzyskich i pogawędek jest popularna, natomiast w Stanach Zjednoczonych poruszanie tych kwestii jest w normalnej rozmowie uznawane za nieprzyzwoite. Pogoda albo sport są lepszymi tematami do rozmowy.
• Wielka Brytania: Pokazywanie liczby 2 przez podnoszenie dwóch palców z grzbietem dłoni zwróconym ku odbiorcy. Jest to równoznaczne z pokazaniem środkowego palca. Podnoszenie dwóch palców z grzbietem dłoni zwróconym w innym kierunku niż odbiorca jest całkowicie akceptowane.

Zobacz też: Wikipedia:Najczęstsze nieporozumienia

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o gafach

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2007-10.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Gafa, faux pas (z fr. “fałszywy krok”, wym. “fo pa”), oznacza nietakt, pogwałcenie niepisanych reguł danej społeczności. To co jest przyjęte w jednej kulturze może być uznane za gafę w innej.

Przykłady

• Kraje afrykańskie: Uścisk lewą ręką.
• Kraje arabskie, Półwysep Indyjski, Bliski Wschód, Azja Południowo-Wschodnia: Pokazywanie podeszew swoich butów albo dotykanie kogoś nimi (równoznaczne z uznaniem kogoś za brud lub pył, ponieważ podeszwami stąpa się po ziemi).
• Chiny: Dawanie komuś zegarka w podarunku. Lokalne przesądy traktują to jako odliczanie sekund do śmierci obdarowanego. Inna interpretacja wyjaśnia, że zwrot “podarować zegarek” to po chińsku “song zhong”, co również może oznaczać “uczęszczać na pogrzeb”.
• Europa Centralna: Podawanie dłoni do uścisku z założoną rękawiczką (nie dotyczy kobiet).
• Europa Zachodnia: Użycie bidetu w roli sedesu (częsta gafa osób po raz pierwszy odwiedzających Europę).
• Indie: Dotykanie jedzenia lewą ręką (w Indiach nie używa się papieru toaletowego, lewa ręka służy do podmywania się).
• Japonia:
  • Kłanianie się wyżej niż osoba starsza lub o wyższym statusie społecznym.
  • Chowanie wizytówki przed przeczytaniem nazwiska
• Polska, Rumunia, Rosja, Słowacja, Czechy, Węgry, Serbia, Estonia: Dawanie komuś parzystej liczby kwiatów. (Parzystą liczbę kwiatów przynosi się na czyjś pogrzeb lub grób)
• Skandynawia: Spóźnianie się. Ludzie w krajach nordyckich zazwyczaj przychodzą punktualnie na umówione spotkania, na autobus itp.
• Szwecja: Noże jako prezent nie są niczym dziwnym, podczas gdy w krajach skandynawskich taki podarunek jest uważany jako “przecięcie przyjaźni”.
• Tajlandia: Stawanie na banknotach albo monetach – jest na nich twarz króla, który jest obiektem czci.
• USA: Rozmawianie na tematy polityczne w przypadkowej rozmowie. W wielu krajach rozmowa o polityce podczas rozmów towarzyskich i pogawędek jest popularna, natomiast w Stanach Zjednoczonych poruszanie tych kwestii jest w normalnej rozmowie uznawane za nieprzyzwoite. Pogoda albo sport są lepszymi tematami do rozmowy.
• Wielka Brytania: Pokazywanie liczby 2 przez podnoszenie dwóch palców z grzbietem dłoni zwróconym ku odbiorcy. Jest to równoznaczne z pokazaniem środkowego palca. Podnoszenie dwóch palców z grzbietem dłoni zwróconym w innym kierunku niż odbiorca jest całkowicie akceptowane.

Zobacz też: Wikipedia:Najczęstsze nieporozumienia

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o gafach

Przyzwoitka, dama do towarzystwa, dawniej dama respektowa:

• starsza osoba, zwykle zamężna kobieta, która towarzyszy młodej pannie w miejscach publicznych
• starsza osoba, która dozoruje społeczne zebranie młodych ludzi, np. potańcówkę, chroni przed deprawacją

Zobacz też

• Niania
• Guwernantka
• Anioł Stróż

Ten artykuł został umieszczony na liście stron do przeniesienia do Wikisłownika.
Aby poznać powody umieszczenia go na tej liście i ewentualnie podjąć dyskusję nad pozostawieniem go na Wikipedii, przejdź do strony Artykuły do przeniesienia do innych projektów. Najczęściej w ten sposób oznacza się hasła, posiadające jedynie krótką, słownikową definicję.

• Jeżeli definicja jest słownikowa, można hasło rozbudować, aby miało ono charakter encyklopedyczny. Zobacz Wikipedia:Encyklopedyczność.
• Jeśli słowo jest powszechnie znane, a treść hasła to prosta definicja, zamiast niniejszego szablonu użyj {{ek}}.
• Bardzo wiele wpisów o słownikowej postaci to NPA. Sprawdź w wyszukiwarce internetowej, czy nie popełniono plagiatu, i jeśli tak jest, wstaw szablon {{ek}}.

Lew salonowy - popularne określenie mężczyzny, który bywa “na salonach”, przez co jest obyty towarzysko i atrakcyjny. Posiada standardowy zestaw cech, składających się na ową atrakcyjność: urok osobisty, błyskotliwość, dowcip, elegancję w ubiorze, dobre maniery, szarmanckość, wyszukany gust. Określenie jest używane na ogół w kontekście ironicznym i pogardliwym, jako synonim bawidamka.

Zobacz też

bawidamek, lowelas, femme fatale, bon vivant, hulaka, szaławiła, letkiewicz

Kapitał kulturowy - to pojęcie wprowadzone przez francuskiego socjologa Pierre Bourdieu na określenie idei, wiedzy, umiejętności i przedmiotów o wartościach kulturowych, jakie ludzie nabywają, w czasie uczestnictwa w życiu społecznym. Wyraża się on w pierwszym rzędzie w językowych i kulturowych kompetencjach jednostki.

Wg Bourdieu występuje w trzech podstawowych formach:

• ucieleśnionej (embodied) - jako długotrwałe dyspozycje ciała i umysłu, w tym w szczególności tzn. “dobre maniery”, gust kulturowy, smak, znajomość form kultury wysokiej, konwencji kulturowych i towarzyskich.
• zinstytucjonalizowanej - głównie w postaci sformalizowanego wykształcenia, w szczególności potwierdzonego przez dyplomy prestiżowych uczelni
• uprzedmiotowionej (objectified) - jako posiadane dobra kulturowe (malarstwo, książki, maszyny itp.).

Kapitał kulturowy może być konwertowany na dwie inne formy kapitału wyróżnione przez Bourdieu: kapitał społeczny i kapitał ekonomiczny. Najłatwiej wymianie podlega kapitał kulturowy w formie uprzedmiotowionej ponieważ wiąże się z pozyskiwaniem dóbr materialnych. Akumulacja zinstytucjonalizowanego kapitału kulturowego wymaga poważniejszych nakładów i długotrwałych zabiegów. Kapitał kulturowy w formie ucieleśnionej jest najbardziej stabilnym jego typem a jego akumulacja przebiegać może nawet na przestrzeni wielu pokoleń. Najtrudniej więc go zdobyć ale i odebranie go jest najtrudniejsze.

Jak wskazywał Bourdieu, kapitał kulturowy jest jedna z podstawowych, a często ukrytych, barier na drodze awansu społecznego. Typową formą selekcji w oparciu o jego zasoby są różnego rodzaju egzaminy, w szczególności egzaminy wstępne do prestiżowych szkół wszelkich szczebli.

Zobacz też

• kapitał społeczny, kapitał ludzki

Ten artykuł został umieszczony na liście stron do przeniesienia do Wikisłownika.
Aby poznać powody umieszczenia go na tej liście i ewentualnie podjąć dyskusję nad pozostawieniem go na Wikipedii, przejdź do strony Artykuły do przeniesienia do innych projektów. Najczęściej w ten sposób oznacza się hasła, posiadające jedynie krótką, słownikową definicję.

• Jeżeli definicja jest słownikowa, można hasło rozbudować, aby miało ono charakter encyklopedyczny. Zobacz Wikipedia:Encyklopedyczność.
• Jeśli słowo jest powszechnie znane, a treść hasła to prosta definicja, zamiast niniejszego szablonu użyj {{ek}}.
• Bardzo wiele wpisów o słownikowej postaci to NPA. Sprawdź w wyszukiwarce internetowej, czy nie popełniono plagiatu, i jeśli tak jest, wstaw szablon {{ek}}.

Lew salonowy - popularne określenie mężczyzny, który bywa “na salonach”, przez co jest obyty towarzysko i atrakcyjny. Posiada standardowy zestaw cech, składających się na ową atrakcyjność: urok osobisty, błyskotliwość, dowcip, elegancję w ubiorze, dobre maniery, szarmanckość, wyszukany gust. Określenie jest używane na ogół w kontekście ironicznym i pogardliwym, jako synonim bawidamka.

Zobacz też

bawidamek, lowelas, femme fatale, bon vivant, hulaka, szaławiła, letkiewicz

Ta kategoria dotyczy aktów nie zawierających norm prawnych a zawierających normy postępowania ustanowione przez jakiś podmiot niepubliczny.

Zobacz też

Strony w kategorii „Kodeksy etyczne”

Poniżej wyświetlono 10 spośród wszystkich 10 stron tej kategorii.

B

• Bushidō

E

• Etyka łowiecka

K

• Kodeks Etyki Lekarskiej

K cd.

• Kodeks Etyki Lekarza Weterynarii
• Kodeks Wędrowniczy
• Kodeks rycerski

O

• Osiem cnót rycerskich

P

• Pasztunwali
• Polski Kodeks Honorowy

R

• Romanipen

Przyzwoitka, dama do towarzystwa, dawniej dama respektowa:

• starsza osoba, zwykle zamężna kobieta, która towarzyszy młodej pannie w miejscach publicznych
• starsza osoba, która dozoruje społeczne zebranie młodych ludzi, np. potańcówkę, chroni przed deprawacją

Zobacz też

• Niania
• Guwernantka
• Anioł Stróż